Pensioenbeleid voldoet nog niet

"De Europese aanbeveling aan België over de leeftijdsgerelateerde uitgaven wordt niet opgevolgd. Er wordt geen perspectief uitgezet om de wettelijke pensioenleeftijd te koppelen aan de levensverwachting en zijn er geen garanties om vroegtijdige uittreding terug te dringen." Dat concludeert Kamerlid Karolien Grosemans van de N-VA uit de voorstelling van de beleidsbrief door minister Van Quickenborne.

Grosemans: "Vooralsnog dringt dé verregaande maatregel, de verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd zich nog niet op in België, maar dat dit scenario niet louter denkbeeldig is, blijkt in onze buurlanden: overal ging de wettelijke pensioenleeftijd omhoog."

Voor N-VA is het optrekken van de minimumleeftijd van het vervroegd pensioen naar 62 jaar een stap in de goede richting. Grosemans wijst er wel op dat er nog een flinke kloof blijft tussen 62 en de wettelijke pensioenleeftijd. "We moeten werken aan een bewustwording: het moet voor iedereen duidelijk zijn dat de wettelijke pensioenleeftijd 65 jaar is. 65 is de regel, vroeger stoppen is een uitzondering waar geen beloning tegenover mag staan en langer werken is een uitzondering die beloond mag worden."

Ook uitkeringsstelsels aanpakken
Opmerkelijk ook dat deze regering wel maatregelen neemt om de mensen langer te laten werken, terwijl ze veel minder daadkracht toont om ook van de niet-werkende mensen meer inspanningen te vragen. Ook dat ondermijnt het rechtvaardigheidsgevoel, zeker in Vlaanderen. Grosemans: "De uitkeringsstelsels moeten meer geactiveerd worden. Dat komt de betaalbaarheid van onze sociale zekerheid en de sociale inclusie van de uitkeringstrekkers ten goede."

De N-VA is voorstander van het rugzakmodel waardoor iedereen de kans krijgt om de eigen loopbaan actief en op maat vorm te geven voor bijvoorbeeld extra opleiding of zorg. Zo maken we langer werken haalbaar en voorkomen we vroegtijdige uittreding.
"Ook maatregelen die het mogelijk maken om langer te werken dringen zich op. Mensen op het einde van hun loopbaan minder belastende taken geven en hen geleidelijk wat minder hard te doen werken: daar moeten we naartoe. Met een tijdspaarrekening kunnen mensen arbeid en gezin beter op elkaar afstemmen en hun loopbaan over een langere periode spreiden," zegt Grosemans.